1. Bizimle görüşmek istediğin için çok teşekkür ederiz! Bize kısaca kendinden bahsedebilir misin? Hangi üniversitede, hangi bölümdesin?
Merhaba, ben Havva. Cinsiyet uyum sürecine devam eden trans biriyim. Bezmialem Vakıf Üniversitesi’nde Hemşirelik okuyorum.
2. Üniversite tercih döneminden devam edelim istersen. O dönem nasıl geçmişti, sen neye göre tercih yapmıştın?
Üniversite tercih dönemim çok çalkantılıydı, çünkü yaşadığım içsel çatışma ve kimlik bunalımı nedeniyle ilk sene girdiğim üniversite sınavında istediğim başarıyı elde edemedim. Bunun üzerine ciddi bir kararsızlık yaşadım. Daha sonrasında ailemin yönlendirmesi ile Bezmialem’de hemşirelik programına yerleştim ve mezuna kalmadım.
Fakat okula ilk başladığım haftalardan beri kendimi iyi hissetmiyordum, hislerim burada olmamam gerektiğini ve bir şeylerin yanlış olduğunu söylüyordu bana. Kısa bir süre sonra tekrardan sınava hazırlanmak istedim. Bu dönemde de cinsiyet uyum sürecim başladı. Ailemle ciddi çatışmalarımız oldu. Okulda da aynı baskı, ötekileştirilme, zorbalık ve ayrımcılığı hissettiğim için ne kadar güçlü olmaya çalışsam da kendimi içinden çıkması çok zor bir bataklıkta gibi hissediyordum.
3. Bir LGBTİ+ öğrenci olarak üniversiten ve bölümün beklentini karşıladı mı; üniversiteye başlamadan önce ne bekliyordun?
Açık olmam gerekirse üniversiteye başlamadan önce insanların artık belirli bir olgunluk düzeyine geldiğini ve saygılı olmak konusunda yetişmiş olduklarını, kendimi filtrelemek zorunda olmadan, ayrımcılığa ve hakarete maruz kalmadan sağlıklı bir okul hayatı geçirebileceğim bir okul ortamı hayal etmiştim. Fakat maalesef ki umduğumun tersiyle karşılaştım ve cinsiyet kimliğimden ötürü ayrımcılığa, ötekileştirilmeye ve saygısızlığa maruz bırakıldım. Kampüste yargılayıcı bakışlara, ders aldığım akademisyenler tarafından iğneleyici cümlelere ve ayrımcılığa, öğrencilerin zorbalığına ve saygısızlığına maruz kaldım. Okula her gittiğimde ayaklarım geri geri gidiyordu. Derslerim tekrar üniversite sınavına hazırlanmam ve okulda yaşadığım durumlardan ve huzursuz hissetmemden ötürü genel olarak verimsiz ve başarısızdı.
4. Üniversitenin bulunduğu şehir ile ilişkin nasıl şekilleniyor? Şehir ve üniversitenin kampüsü bir lubunya öğrenci için nasıl deneyimler sunuyor?
Okul İstanbul’da, merkez kampüsü Fatih’te olan ve Alibeyköy’de de Sağlık Bilimleri fakültesi için yerleşkesi olan bir üniversite. Kampüste açık kimlikli LGBTİ+ sayısı oldukça az. Oldukça tutucu ve muhafazakar bir kurum burası; dini yargılar ve kalıpların da hakim olduğunu söyleyebilirim. Açıkça bir ifade olmasa da yaşadığım deneyimler ve gözlemler sonucunda LGBTİ+ karşıtı bir kurum olduğunu ifade edebilirim. Okulun LGBTİ+ öğrencilerini destekleyen ve haklarını dile getirebilecek, aynı zamanda varlığını gösterebilecek herhangi bir kulübü, etkinliği ya da faaliyeti yok.
5. Şehirde barınma ihtiyacını nasıl giderdin? Burslara ve yurtlara erişimin oldu mu?
Ailemle beraber yaşadığım için barınma konusunda bir sorun yaşamadım. Burs konusunda ise ihtiyacım olmadı, çünkü ailem yeterli maddi desteği sağlıyordu. Fakat okulun kendi bünyesinde öğrencilerine tanıdığı başarı bursu gibi burs erişimleri elbette mevcut.
6. Bir LGBTİ+ olarak kampüste, derste, yemekhanede, yurtta, kantinde, tuvalette neler yaşadın, neler deneyimledin? Hocalarının ve diğer öğrencilerin LGBTİ+ gündemlerine yorumları nasıl?
Okulda bazı öğretmenlerim tarafından cinsiyet kimliğimden ötürü ayrımcılığa, sınıf içerisinde transfobik cümlelere, cinsiyet kimliğime yapılan saygısızlığa ve dahası makyaj yapmam konusuna saygısızca ve transfobik hakaret ve sözlere maruz kaldım. Okulda cinsiyetsiz ya da tek kişilik tuvaletler bulunmadığından bunları zorunda kalmadıkça kullanmadım, sadece nadiren engelliler lavabosuna girmek zorunda kaldım çünkü kendimi güvende hissetmiyordum. Sosyal alanlarda sürekli üzerimde olan rahatsız edici ve yargılayıcı bakışlardan ötürü huzursuzdum. Yemekhane gibi ortak alanları da elimden geldiğince kullanmadım. Çünkü gerçekten çoğu zaman okulda kendimi diken üstünde hissediyordum. Sadece birkaç arkadaşım vardı. Birisi benimle aynı bölümde olan ve benim gibi hisleri olan bir arkadaşımdı, onunla vakit geçirirdik. Bunun dışında farklı bölümlerde iki tane kız arkadaşım vardı, onlar da oldukça açık görüşlü ve saygılılardı. Onlar sayesinde kampüste iken yalnızlık hissi çok yaşamıyordum.
7. Üniversite yönetimi ve personelinin öğrencilere, özellikle LGBTİ+ öğrencilere karşı tutumları nasıl?
Okuldaki personel oldukça nazik ve kibar. Güvenlik elemanları, temizlik personeli, büfedeki ablalar oldukça hoşgörülü insanlar.
8. Üniversitende LGBTİ+ topluluğu var mı? Varsa nasıl? Yoksa diğer topluluklar LGBTİ+’ları kapsıyor mu ya da şehrindeki örgütlenme alanları nasıl? Genç lubunyalar kendilerine yer bulabiliyor mu?
Üniversitede herhangi bir LGBTİ+ topluluğu ya da kulübü yok. LGBTİ+ öğrencilerinin hakların korunması veya onlara eşit davranılması için herhangi bir faaliyet ya da girişim de yok. Okulda ciddi bir homofobi ve transfobi var. Okulun resmi olmayan fakat öğrenciler tarafından kurulmuş sosyal medya hesaplarında ise LGBTİ+’ların hedef gösterildiği ve tehdit içerikli itiraf tarzı mesajların paylaşımı var. Bu oldukça ürkütücü ve güvenliği tehdit eden bir durum. Maalesef ki genç lubunyalar bu kurumda kendilerini huzurlu ve güvenli bir sosyal alan bulamıyor. Ayrımcılığa, fobiye, ötekileştirilmeye ve genel sistematik zorbalığa uğruyorlar.
9. Son olarak, üniversite tercihi yapacak genç lubunyalar için ne söylemek istersin?
Üniversiteye bu sene girmek isteyen ve tercih döneminde olan LGBTİ+’lara, huzursuz ve mutsuz olmaması, ayrımcılığa ve fobiye maruz kalmaması için tercih edecekleri üniversiteyi çok detaylı şekilde araştırmasını tavsiye ediyorum. Okulun akademik kadrosunu, gelişmişlik seviyesini ve sosyal çevresini iyice analiz etmesini öneriyorum. Çünkü genel olarak ayrıştırıldığımız, haklarımızın korunmadığı ve fobiye maruz kaldığımız bir ülkede kendimiz için güvenli ve huzurlu, aynı zamanda kaliteli eğitim alabileceğiniz bölge ve kurumları seçmeliyiz.
