Lubunya selam! Benimle İstanbul Üniversitesini turlamaya geliyorsun.
Bu kapıyı yeterince gördün, bu kapıyı hemen geçiyorum. Ben Nova. Üniversite tercihi yapacak LGBTİ+'lar için kampüste bir video çekeceğim. Size kendi fakültemi, Fen Edebiyat'ı gösteriyorum.
Ben Edebiyat Fakültesindeyim. Burası da işte Edebiyat Fakültesinin bahçesi. Şimdi boş... Ama normalde tam bir lubunya cenneti. Hocalar da dersler de fena değil. Hocalar demişken şöyle bir gözlemim var: Bir hoca ne kadar kuir kapsayıcıysa dersi de o kadar nitelikli oluyor.
Arada bazı hocalar fobik şeyler söylemeye kalksa da lubunyalar buna izin vermiyor. Çünkü derste çok lubunya var. Kalabalığınız, güçlüyüz.
Müfredatta her şey çok ikili olsa da hocaların öğrencilere yaptırdığı sunumlarda kuirler mutlaka söze giriyor. Çoğu hocanın dersinde acaba fobik bir şey gelecek mi diye beklememek beni iyi hissettiriyor.
Akranlar için de durum çok farklı değil. Mesela bir keresinde erkonun biri WhatsApp grubunda benim ismimle ilgili zorbalamaya çalıştı. Ancak sınıf arkadaşlarım arkamdaydı ve bu bayağı iyi hissettiren bir şey.
Buraya kadar böyle. İkinci bölümde üniversitedeki lubunya topluluğumuzu anlatacağım.
İstanbul Üniversitesinin lubunyalardan Nova, kampüsü anlatmaya devam ediyor. Tikel!
Bu bölümde İÜ'deki lubunyaların kampüsteki varlığına dair bir şeyler anlatacağım. Sana bir müjdem var! Okulun bir LGBTİ+ topluluğu var. Adı da Eşitlik Topluluğu. Kayyum rektörlük yüzünden resmi olmasa da biz bu kampüste örgütleniyoruz aşkım. Geldiğinde bunu bil.
Ay bu arada rektör demişken… Adam bir gün Konya'ya otelde kalmaya gidiyor. Oda için birazcık bekletiyorlar bunu. Bu da okulun web sitesinde 'rezervasyon mağduriyeti' diye yazı paylaşıyor. Bu da böyle bir kayyum işte.
Neyse, Eşitlik Topluluğuna geri dönüyorum.
Ben toplulukla üniversitemin ilk senesinde tanıştım. Sonra işte yavaş yavaş aktif olmaya başladım. Eşitlik Topluluğu hiyerarşik bir yer olmadığı için burada bir şeyler yapmak istediğinde kimse çıkıp “Hayır, yapamazsın, çömezsin.” falan demiyor. Bu süper.
İstanbul Üniversitesinde lubunya örgütlenmesi çok eskiye dayanıyor. Eskiden Radar varmış. Onlar kampüsü zamanında bayağı iyi şanlatmış gördüğünüz gibi. Biz de onların mücadelesini devraldık.
Bizim de mesela pikniklerimiz çok ünlüdür. Bunlardan bir tanesi zamanında saldırıya uğramıştı, eminim görmüşsündür. Ama ne yapıyoruz? Yüzümüzü düşürmüyoruz lubunya. Pikniği kampüste yapamıyorsak dışarıda yapıyoruz. Çünkü şehir bizim!
Onun dışında kampüste madilik yaşadığında Eşitlik'e gidebilirsin. Hatta ev arayan lubunyalar bile ilanını Eşitlik'te paylaşır.
Son olarak yurt ve yemekhaneden bahsedeyim. İÜ'nün kendi yurdu yok ama etrafında çok fazla yurt var. Bunlar belki çok pahalı değil ama çok da kaliteli değil. 6 kişilik odalarda kalabiliyorsun, yemekler “No”. Eğer kadınlar yurdunda kalıyorsan gece geç geldiğinde baskıyla karşılaşabiliyorsun. Yine de burada yaşayan kediler ve lubunyalar sana güç oluyor.
Okul yemekhanesiyle ilgili de bilmen gereken şey şu: Okulda vegan var, ama yemek sınırlı sayıda çıkıyor ve çabuk bitiyor. O yüzden 2'den önce orada ol.
Evet, gezdik bitti aşko. Ama sana küçük bir hatırlatmam var: İÜ'yü kazanıp geldiğinde Eşitlik Topluluğu'nun tanışma çayında bizi bulmayı unutma aşko. Bye bye!
Videolara ulaşmak için: