Sabancı Üniversitesi’nden Lumi Anlatıyor

Her yerde olduğu gibi Sabancı'da da nefret siyasetinin boyu lubunya dayanışmasını aşamaz.

Selam, ben Lumi. Üniversite tercihi yapacak lubunyalar için size hızlı bir Sabancı Üniversitesi turu attıracağım.

Kampüs baktığında gözüne çok büyük gelebilir ama korkma, en uzak yurttan bile derslere gitmek en fazla 10 dakika sürüyor.

Peki yurtta kalmıyorsam kampüse nasıl geleceğim? Şehrin birkaç noktasından servislerle kampüse gelebilirsin. Ama ona para vermek istemezsen —ki bu servisler çok da ucuz değil— Kurtköy'e kadar metroyla, oradan da otobüsle kolayca okula ulaşırsın.

Kampüse geldin, gördüğün yeşillik, “Şöyle bir derin nefes alayım.” dedin. Ama o da ne? Feci kimyasal kokar Sabancı, şaşırma.

Şimdi biraz da sisteminden bahsedeyim. Sabancı'da birinci sınıfta hepimiz aynı dersleri görüyoruz. Bölümünü seçmek için ikinci sınıfın sonuna kadar zamanın olacak. Eğer okuyacağın bölüme çoktan karar verdiysen o bölümün hocalarını çok iyi araştırıp gel.

Bu arada sana tavsiyem Hazırlık'ı atlamaman. Çünkü Hazırlık'ta akademik İngilizce konusunda da eğitim alıyoruz.

Biraz da kampüste yaşamdan bahsedeyim. Özellikle tam burslu biri için yemekhane ve ulaşım fiyatları oldukça yüksek. Bu ücretlerin bir kısmını okulun verdiği destek bursuyla karşılayabilirsin. Ayrıca okulda part-time çalışma imkanı da az değil.

Mesela şu anda Akademik Destek Programı'nın içine giriyoruz. Burada öğrenciler birbirlerine ders anlatıp para kazanabiliyor. Ama aşko, ücretler diğer okullara göre çok düşük.

Hadi gel biraz da kütüphaneye gidelim. Kütüphanemiz olay. Şu an dersler bitti o yüzden bomboş. Ama sınav zamanı burada masa bile bulamazsın. Çalışma odaları da var ama orayı hiç boş görmedim.

Gel sana biraz kütüphanenin güzel taraflarını göstereyim. Kuir literatür akıyor. Burada kuir literatür tarıyorum sizin için küründen.

Ay yoruldum. Bir su içeyim, sonraki videoda görüşürüz. Ha bu arada Sabancı kampüsünde su beleş.

Selam, Sabancı Üniversitesi'ne gelecek lubunyalar için hazırladığım videonun ikinci kısmındayız. Birinci bölümde sistemi falan anlattım, şimdi de biraz lubunyalık zamanı.

Türkiye'nin geneline göre bence burada bayağı rahatız. Ama tabii birkaç madilik var, onları sonra anlatacağım.

Kampüsün fiziksel alanında kendimi oldukça güvende hissediyorum. Ya da derslerde diğer üniversitelerde duyduğum şeylerin bazıları yok. Mesela kuir ilişkiler burada dersin konusu olabiliyor. Bazı Hazırlık hocaları, kişinin cinsiyetini bilmiyorsan "they/them" yazman konusunda teşvik edici.

Ve güzel bir şey daha var: Okulun bir LGBTİ+ topluluğu var, Cins Kulüp. Kampüse yeni geldiğinde bir lubunya olarak soruların olduğunda gidebileceğin bir yer var, büyük bir şans. Ayrıca tanışma etkinlikleriyle diğer lubunyalarla da sosyalleşebilirsin.

Kampüste son iki yıldır Onur Yürüyüşü düzenleniyor. Sonra yemekhanede Onur Ayı'nda, bak şurada, son üç yıldır gökkuşağı ve trans bayrakları var. Bu arada Safinaz da var.

Ama bunları görüp de üniversite yönetiminin çok da destekleyici olduğunu zannetmeyin. Bazı güzel hamleler yapıyorlar ama bu genelde kağıt üzerinde kalıyor. Mesela okulun bir Cinsiyet Eşitliği Eylem Planı var ancak buradaki çoğu madde uygulanmıyor. Örneğin okulda cinsiyetsiz tuvaletler yok.

Ya da hocalar... Lubunyanın yanında olan hocalar yok değil ama iş Onur Yürüyüşü'ne destek verene gelince sayıları çok azalıyor.

Bir de yurt konusu var. Bazı trans arkadaşlarımız ne atanmış cinsiyetlerinin ne kendi cinsiyetlerinin yurtlarına kabul edilmiyor. Bu gibi sorunların çözümünde destek alabildiğimiz hocalar da var.

Size daha önce kampüste rahat hissettiğimi söylemiştim ama dijital ortamlarda ve kampüste kimse yokken lubunyalar olarak bazı zorbalıklara maruz kalıyoruz. Mesela erkoların afişimizi yakmaları ya da anonimliğe güvenerek yaptıkları dijital zorbalıklar.

Ama telaşa kapılmayın. Her yerde olduğu gibi Sabancı'da da nefret siyasetinin boyu lubunya dayanışmasını aşamaz. Sabancılı lubunyalar seni burada bekliyor olacak. Bye bye!

Videolara ulaşmak için: